مقالات عمومی

اسیدوز شکمبه|اسیدوز گاو|درمان اسیدوز|درمان پرخوری گاو|پرخوری گوسفند

بیماری اسیدوز شکمبه 

شکمبه

بیماری اسیدوز شکمبه در گاو و گوسفند 

قبل از اینکه به بیماری اسیدوز شکمبه بپردازیم و از علل و عوامل ایجاد آن سخن بگوییم ابتدا به بررسی ساختار شکمبه می پردازیم . و سپس بیماری های مربوط به شکمبه که یکی از این بیماری ها ایجاد اسیدوز است مورد بررسی قرار می دهیم .شما در انتهای این مقاله به طور کامل با بیماری و عوامل پیشگیری وایجاد آن در  شکمبه گوسفند و گاو و بز درمان آشنا خواهید شد.

شکمبه  چیست؟

شکمبه اولین بخش بزرگ معده نشخوارکنندگان که سلولز در اثر میکروارگانیسم های همزیستی تجزیه می شود.

شکم نشخوارکنندگان دارای چهار قسمت است: شکمبه ، شبکیه ، اموموم و شیردان. میکروبهای شکمبه تخمیر می کنند و اسیدهای چرب فرار را تولید می کنند ، که منبع اصلی انرژی گاو است. میکروبهای شکمبه همچنین ویتامین B ، ویتامین K و اسیدهای آمینه تولید می کنند. در گوساله ها ، شیارهای مری به شیر اجازه می دهد شکمبه را دور زده و مستقیماً وارد شیردان شود. توسعه شکمبه در پی تغییر رژیم غذایی و رشد میکروبی رخ می دهد.

ویدیو از   مراحل گوارش گاو به ترتیب 

کود چیست ؟

cud  به ماده ای که برای اولین بار وارد شکمبه می شود و سپس برای جویده شدن دوباره به داخل دهان حیوان برمی گردد کود می گویند.

ویدیو کامل نحوه بالا آمدن مواد cud  از شکمبه به دهان شتر و نشخوار آن 

 

اسیدوز شکمبه 

لاکتیک اسیدوزیس شکمبه یک بیماری متابولیکی است که به دنبال پرخوری با مواد کربوهیدراته با قابلیت تخمیر بالا وقوع می یابد.گفته می شود اسیدوز زمانی رخ می دهد که pH شکمبه به کمتر از 5.5 برسد (طبیعی 6.5 تا 7.0 است)

ph  چیست ؟

ph مقیاسی برای تعیین میزان اسیدی یا بازی بودن یک محلول آبی است. هرچه محلول اسیدی تر باشد عدد pH کوچکتر، و هر چه بازی تر باشد،عدد pH بزرگتری خواهد داشت. در دمای اتاق (۲۵ درجه سلسیوس)، آب خالص نه خاصیت اسیدی و نه خاصیت بازی دارد و در نتیجه،عدد pH آن برابر ۷ خواهد بود. بنا به این تعریف متوجه می شویم که  مایع داخل شکمبه   به طور معمول خنثی یا نیم درجه اسیدی می باشد . و اسیدوز زمانی اتفاق می افتد که این درجه ph  به کمتر از 5.5 برسد .

در دمای ۲۵ درجه سلسیوس، هر محلولی که pH کمتر از ۷ داشته باشد، اسیدی و هر محلولی که pH بزرگتر از ۷ داشته باشد محلولی بازی خواهد بود. پس زمانی که مایع داخل شکمبه  اسیدی شود . بیماری اسیدوز ایجاد میگردد.

آیا اسیدوز فقط در گاوداری های صنعتی رخ می دهد؟

هر بهار معمولاً حداقل چند تماس از کشاورزان مضطرب دریافت می کنیم که گاوهایی که در مراتع سرسبز هستند، از اسیدوز شکمبه رنج می برند. غالباً دامداران به طور بازتابی می گویند که اسیدوز شکمبه تنها در مزارع معمولی صنعتی رخ می دهد.به دلیل رژیم تغذیه ای و  مقادیر زیاد غلات و فیبر ناکافی برای تولید شیر زیاد . در حالی که اسیدوز شکمبه بیشتر در هر زمان از سال در مزارعی مشاهده می شود که ترکیبی از مقادیر زیاد سیلوی ذرت ، ذرت با رطوبت بالا و مکمل های غلات را که به عنوان TMR تغذیه می شوند تغذیه می کنند ، می تواند گاوهای چرنده را که شیر می دهند ، تحت تاثیر قرار دهد. 

نحوه اثرگذاری اسیدوز شکمبه بر سلامتی حیوانات 

ابتدا بیایید نگاه کنیم که اسیدوز شکمبه چیست. PH طبیعی شکمبه سالم باید حدود 6.8 باشد. pH به شما می گوید که چه مقدار اسید در یک سیستم وجود دارد ، چه در حال اندازه گیری خاکی هستید که محصولات شما در آن رشد می کنند ، چه آب چاه یا شکمبه گاو. با اسیدی شدن سیستم ، عدد pH به صفر می رسد. pH همچنین یک عدد لوگاریتمی  است ، به این معنی که افت یک نقطه از 6.0 به 5.0 نشان می دهد که در حال حاضر ده برابر بیشتر اسید در سیستم وجود دارد.

جمعیت میکروب ها در شکمبه بسیار متنوع است و هر نوع از این موجودات ریز به محدوده خاصی از pH حساس است. برخی از محصولات که هضم شکمبه  شده (بستگی به محیط زیست شکمبه عمومی دارد) که تحت تأثیر pH قرار دارد. هنگامی که اوضاع خوب است  ، مقدار زیادی اسید استیک و پروپیونیک همراه با مقداری اسید بوتیریک تولید می شود. اینها اسیدهای چرب فرار هستند که می توانند از طریق دیواره شکمبه مهاجرت کرده و به سیستم عمومی گاو وارد شوند تا به ساخت اجزای خاصی از شیر (به عنوان مثال اسید استیک ، که به طور کلی به ساختن چربی کره کمک می کند) کمک کنند.

هنگامی که PH شکمبه بسیار کمتر از 6.0 کاهش می یابد ، میکروب های طبیعی شکمبه به خطر می افتند و می میرند ، به ویژه اگر pH برای مدت طولانی بسیار پایین بماند و سپس باکتری های دوستدار اسید لاکتیک غالب می شوند. به همین دلیل اسیدوز شکمبه رخ می دهد و دیواره های شکمبه را می سوزاند.

ویدیویی فوق العاده از داخل شکمبه و هزارلا 

بهترین راه برای کاهش اسیدوز در حیوانات چیست؟

قبل از اینکه کاری انجام بدهید برای جلوگیری از خسارات ناشی از بیماری ها ابتدا باید با نحوه عملکرد سیستم گوارشی گاو آشنا شوید  ما در این قسمت به صورت بسیار ساده برای شما توضیح می دهیم که چگونه  این سیستم کار می کند.به طور قطع مهمترین عامل برای کاهش و  قطع دایمی اسیدوز میزان  آگاهی مجموعه کار فعال در دامداری از سیستم گوارشی حیوانات است.

هنگامی که pH شکمبه بسیار کمتر از 6.0 می شود ، اسیدوز شکمبه شروع می شود و دیواره های شکمبه را می سوزاند. pH ، منعکس کننده مقدار اسید موجود است ، با مصرف گاو از مواد مختلف خوراک گاو به راحتی این میزان اسیدیته تغییر می کند. برای سالم  نگه داشتن میکروب های شکمبه ، گاوها cud را می جوند.  عمل جویدن ، بزاق ایجاد می کند که حاوی بی کربنات است و با اسید مخالف است. بنابراین ، هرچه گاوها بیشتر جویدند ، بزاق بیشتری تولید می کنند و این بزاق هنگام بلعیدن با cud pH شکمبه را بین 6.0 تا 7.0 حفظ می کند و میکروب های مهم را راضی نگه می دارد.

1- پس نتیجه میگیریم عاملی که باعث می شود گاو بیشتر  عمل جویدن یا نشخوار را انجام بدهد  بهترین عامل پیشگیری از اسیدوز است 

چه چیزی باعث می شود که گاوها بیشتر عمل جویدن را انجام بدهند؟

فیبر ها جویدن را افزایش می دهند . بهترین فیبر برای جویدن علف یونجه خشک است. هرگز نمی توانید به میزان کافی یونجه خشک در یک دامداری داشته باشید. یونجه خشک تقریباً خوراک دارویی گاو است. علف های تازه و حبوبات از مراتع نیز مواد زیادی را برای جویدن دم کرده ، اما گاهی اوقات فیبر موثر آنقدرها هم عالی نیست. هنگامی که گاوها در این زمان از فصل از گاوها به سمت “چراگاه” استفاده می کنند ، این را به راحتی مشاهده می کنیم. تقریباً برعکس

فیبر سالم چیست؟

غلات. هدف غلات در درجه اول تأمین انرژی گاوها برای تولید شیر زیاد است. تغذیه غلات به نفع میکرو ارگانیسم های تولید کننده اسید پروپیونیک است. اسید پروپیونیک اسید فرار است که به سطوح بالاتری از تولید شیر کمک می کند. در طبیعت ، نشخوارکنندگان غلات را از طریق سر بذر روی علف ها و موارد مشابه می خورند. بنابراین در حالی که غلات برای سیستم گاو کاملاً بیگانه نیست ، اما مصارف  زیاد ph سیستم را به طرز وحشتناکی تغییر  می دهد. همانطور که دانه در شکمبه تخمیر می شود ، اسید لاکتیک تولید می کند ، که pH شکمبه را پایین و پایین می آورد مگر اینکه با مصرف فیبر کافی جبران شود.

کل علم تغذیه نشخوارکنندگان اساساً در ایجاد تعادل بین میزان فیبر و دانه های داخل شکمبه برای سالم نگه داشتن میکروب هاو تولید شیر خلاصه می شود. نحوه انجام این کار قطعاً بر سلامت گاو تأثیر می گذارد.

2- پس نتیجه می گیریم برای جلوگیری از اسیدوز حتما فیبر کافی بخصوص یونجه خشک را به اندازه کافی  به حیوانات بدهیم تا خوب بجوند و با بزاق  اسید شکمبه را خنثی کنند .

چگونه سلامت شکمبه را ارزیابی کنیم ؟

سلامت یک گاو (یا هر نشخوارکننده ای) به یک شکمبه سالم بستگی دارد. نشخوارکنندگان به طور معمول را می جوند. میزان جویدن cud ، به ویژه جویدن در هر لعاب ، راهی سریع برای ارزیابی سلامت شکمبه گاو است. گاو باید در هر cud که ایجاد می شود از پنجاه تا هفتاد جویدن را بجوید. تماشای این کار آسان و سرگرم کننده است. اگر تعداد کمی از حیوانات کمتر از پنجاه جویدن داشته باشند ، رژیم غذایی آنها فاقد فیبر است. اگر دانه در کود وارد شود یا کود بین حیوانات گله سازگار نباشد ، این امر اسیدوز شکمبه را تأیید می کند.

با در نظر گرفتن همه اینها ، شاید بتوانید ببینید که چگونه اسیدوز شکمبه در گله های چرا رخ می دهد.

در گله هایی که از غلات تغذیه می کنند (که اکثر آنها تا حدی این کار را انجام می دهند) ، باید فیبر موثر کافی در شکمبه وجود داشته باشد تا گاو تا حد امکان عمل  جویدن را انجام دهد تا تولید بزاق با بیکربنات آن به حداکثر برسد. من مرتع هایی را دیده ام که روی چمن های سرسبز بهاری با تغذیه دانه ای دو بار در روز (حتی به میزان 6 پوند در هر بار تغذیه) در زمان دوشش و عدم مصرف یونجه خشک ،تغذیه می شوند ، و  بدتر از آن ، (در یک فاصله زمانی کوتاه).

ویدیو نحوه تجزیه مواد در شکمبه 

کارهای اصولی در پیشگیری از اسیدوز 

  1. همیشه قبل از غلات از یونجه تغذیه کنید.
  2. هرگز بلافاصله بعد از چرا به گاوها دانه ندهید
  3. این نشاسته بسیار تخمیر پذیر برای شکمبه پس از آن است که دیگر قندهای سریع تخمیر از مراتع در شکمبه وجود داشته باشد.
  4. همیشه ابتدا علوفه ای را بیرون بگذارید. سپس دانه را تغذیه کنید
  5. غالباً وقفه های ناشی از طبیعت مانند طوفان ، گرما یا سرما و آب و هوای شدید ، یا تغییر در برنامه هایی مانند حمل و نقل یا حمل در مزرعه یا مزرعه جدید می تواند باعث شود که گاو مصرف غذای خود را کاهش داده یا از خوردن همگی تا زمان خطر گذشت سپس بیش از حد غذا می خورند تا جبران رژیم غذایی را که در این وقفه از دست داده بودند جبران کنند. غالباً در دوره های بسیار گرم ، گاوها در طول روز غذا نمی خورند ، سپس هنگام سردتر شدن شب ، قلب خود را بیرون می خورند. بنابراین ، سعی کنید برنامه های تغذیه را تا حد ممکن روتین نگه دارید و چندین بار در روز غذا دهید تا گاوها بین وعده های غذایی گرسنه نشوند.

علائم معمول اسیدوز شکمبه عبارتند از:

  1. کاهش جویدن یا بدون جویدن
  2. کود شل یا اسهال
  3. لاغر شدن 
  4. کاهش شیر و احتمالاً دندان قروچه

درمان اسیدوز شکمبه

درمان اسیدوز شکمبه نسبتاً ساده است:

  1. یونجه خشک ساقه بلند
  2. جوش شیرین با انتخاب آزاد یا تغذیه اجباری (بی کربنات سدیم) و پروبیوتیک های شکمبه برای تجمع مجدد شکمبه با “میکروب های خوب”.

این درمان برای چند روز مورد نیاز است تا زمانی که کود ثابت شود و اشتها بهبود یابد. اگر گاوی واقعاً اسیدیته است ، مشتاقانه یونجه خشک را بدون احتساب سایر خوراک ها می خورد. همیشه سعی کنید غذاهای غنی از مواد مغذی را به گاوها بدهید تا شکمبه سالم بماند و وضعیت بدن خوب حفظ شود. حداقل 60 درصد از گاوهای در حال استراحت باید در هر زمان جوجه کشی کنند و هر نوک سینه به طور ایده آل شصت بار جویده شود.

علایم  اسیدوز 

این سندرم با بی اشتهایی، توکسمی، افسردگی، دهیدراتاسیون و لاکتیک اسیدوزیس که اغلب پی آمد آن زمین گیری، کما و مرگ است تظاهر می یابد.

علائم بالینی اصلی منسوب به اسیدوز شکمبه تحت حاد چیست؟

  1. کاهش مصرف خوراکی یا چرخه ای
  2. کاهش تولید شیر 
  3. کاهش چربی
  4. نمره وضعیت بد بدن با وجود مصرف کافی غذا
  5. اسهال بی دلیل است

ممکن است میزان بالایی از مرگ و میرهای غیرقابل توضیح در گله مشاهده شود

حیوان مبتلا به اسیدوز شکمبه چگونه درمان می شود؟

درمان حیوانات مبتلا به اسیدوز شکمبه بالینی بر رفع نقایص حجم پلاسما ، تصحیح اختلالات اسید و باز و بازسازی محیط ریز شکمبه متمرکز است.

چگونه اسیدوز شکمبه را در گاو درمان می کنید؟

درمان نسبتاً ساده است: یونجه خشک ساقه بلند ، جوش شیرین (اختیاری ) یا تغذیه اجباری (بی کربنات سدیم) و پروبیوتیک های شکمبه برای تجمع مجدد شکمبه با “میکروب های خوب”. این درمان برای چند روز مورد نیاز است تا زمانی که کود ثابت شود و اشتها بهبود یابد.

اسامی دیگر اسیدوز

بیماری را به اسامی پرخوری بامواد دانه ای، انباشتگی حاد شکمبه، پرخوری با کربوهیدرات، تورم حاد شکمبه، اسیدوز شکمبه، لاکتیک اسیدوزیس، سوء هضم ناشی از اسید و سوء هضم توکسیک می نامند.

اسیدوز گاو 

با وجود تحقیقات زیادی که انجام شده برا ی کنترل اسیدوز در گاوها هنوز  لاکتیک اسیدوزیس شکمبه در گاوهای شیری و پرواری شیوع دارد.تولیدکنندگان شیر و گوشت به طور مستقیم در اثر مرگ و میر دام و مخارج درمانی و به طور غیر مستقیم دراثر از دست دادن مقدار زیادی مواد غذایی، دیر به بازار رسیدن پرواری ها، کاهش بازدهی مواد غذایی و ضبط کبد در کشتارگاه متضرر می شوند.

اسیدوز در نشخوارکنندگان 

ایجاد این بیماری در نشخوارکنندگان صرف نظر از سن، نژاد و جنس در اثر  پرخوری با مواد دانه ای است.اکثر گزارشات از  این بیماری  به شیوع  بیماری  در گاو (۰/۵ تا ۳ سال) و گوسفند اشاره دارد ولی بز، شتر، لاما و نشخوارکنندگان وحشی نیز مبتلا می شوند.درصد واگیری در گله بین ۲ تا ۵۰ درصد متغییر است در حالی که درصد مرگ و میر می تواند در حیوانات درمان شده ۳۰ تا ۴۰ درصد و در حیوانات درمان نشده ۹۰ درصد باشد.

اسیدوز شکمی (اضافه بار دانه)

شکمبه شامل یک اکوسیستم پیچیده حاوی گونه های متعدد باکتری و تک یاخته است که به طور کلی ظرفیت تخمیر کارآمد کربوهیدرات ها را فراهم می کند. از جمله محصولات اصلی چنین تخمیر می توان به اسیدهای چرب فرار و اسید لاکتیک اشاره کرد. نشخوارکنندگان وحشی و آنهایی که در مرتع پرورش می یابند از رژیم غذایی غنی از علف های مختلف استفاده می کنند که بیشتر از سلولز تشکیل شده است. سلولز یک مولکول است که ممکن است “کربوهیدرات آهسته تخمیر” نامیده شود.

در مقابل ، غلات مانند گندم ، جو و ذرت “کربوهیدراتهای بسیار تخمیر پذیر” محسوب می شوند ، به این معنی که می توانند به سرعت تخمیر شوند تا مقدار زیادی اسیدهای چرب فرار و اسید لاکتیک تولید شود. اسیدوز شایع ناشی از مصرف مقدار ناگهانی کربوهیدرات بسیار تخمیر پذیر است که تقریباً همیشه به عنوان اضافه بار دانه توصیف می شود. اسیدوز شکمی شایع ترین بیماری گاوهای شیری و دامدار و گهگاه گوسفندان در دامداری است.

همه این حیوانات به طور معمول مقادیر زیادی دانه تغذیه می کنند ، زیرا چنین رژیم غذایی باعث تولید شیر و افزایش رشد می شود. نکته کلیدی این است که حیوانات و میکروب های شکمبه آنها باید به مرور زمان با رژیم غذایی غلات بالا سازگار شوند ، نه اینکه به طور شدید به چنین خوراکی تبدیل شوند ، در غیر این صورت اسیدوز معمولاً ایجاد می شود. در برخی موارد ، حیوانات به طور “تصادفی” دچار اسیدوز حاد می شوند ، به عنوان مثال ، هنگامی که از محل نگهداری خود فرار کرده و وارد انبار غلات می شوند.

اسیدوز هرگز در گاوهایی که از رژیم غذایی علوفه ای اولیه استفاده می کنند رخ نمی دهد ، اما بیشتر در گاوهای پرورشی ، گاوها و تلیسه هایی که از طریق خوراک آزمایش شده اند و در گاوهای شیری رخ می دهد.

ویدیو درمان اسیدوز در بز 

پاتوژنز

پاتوژنز اساسی اسیدوز شکمبه ساده است. خوردن مقادیر زیادی کربوهیدرات (دانه) بسیار تخمیر پذیر توسط یک حیوان که با چنین رژیم غذایی سازگار نیست منجر به تولید مقادیر زیادی اسید در شکمبه می شود. این اسیدها چندین اثر مخرب دارند:

اسید به اپیتلیوم شکمبه آسیب می رساند ، در نتیجه باعث ایجاد نشخوار و نشت باکتری ها از شکمبه به گردش سیستمیک می شود.

کاهش pH مرتبط با تولید اسید تأثیرات عمیقی بر جمعیت میکروبی شکمبه دارد و منجر به تکثیر باکتری های تولید کننده اسید لاکتیک و مرگ سایر جمعیت ها از جمله تک یاخته ها می شود. این یک چرخه معیوب است که در آن اسید بیشتری به محتویات شکمبه اضافه می شود ، با کاهش بیشتر pH. جذب اسید لاکتیک تولید شده در شکمبه به خون منجر به اسیدوز متابولیک عمیق می شود.

چندین عارضه رایج اسیدوز شکمبه وجود دارد:

آبسه های کبدی:

مولکولهایی مانند اسیدهای چرب فرار تولید شده در شکمبه از طریق اپیتلیوم به داخل وریدهای شکمبه ، سپس به ورید پرتال کبدی و از طریق سینوسهای کبد جذب می شوند. هنگامی که اپیتلیوم شکمبه آسیب می بیند ، مانند اسیدوز شکمبه ، باکتری های شکمبه اغلب در سراسر اپیتلیوم نشت می کنند ، به کبد می روند و آبسه ایجاد می کنند.

Fusobacterium necrophorum شایع ترین باکتری است که باعث ایجاد چنین ضایعاتی می شود.

التهاب دیواره سم (لامینیت) و تغییر شکل دیواره سم با اسیدوز شکمبه همراه است ، اما اثبات آن از نظر علت و معلول دشوار است. آسیب به اپیتلیوم شکمبه همراه با اسیدوز شکمبه اغلب با استعمار توسط قارچ ها و در نتیجه شکمیت قارچی همراه است.

علائم بالینی و تشخیص

اگرچه طیفی از تصاویر بالینی مرتبط با اسیدوز شکمبه وجود دارد ، اما دو شکل غالب تشخیص داده می شود که بستگی به میزان سریع و گسترده تولید بیش از حد اسید در شکمبه دارد. تا حد زیادی ، شدت به میزان مصرف دانه نسبت به سازگاری حیوان با رژیم غذایی غلات بالا مربوط می شود.

اسیدوز حاد شکمبه:

حیوانات دچار افسردگی شدید شدید می شوند ، در حالت خوابیده ، سرسام آور یا بی حرکت ایستاده اند. حیوانات به طور حتم از تغذیه خارج شده و اغلب اسهال شدید را نشان می دهند. آنها دچار کم آبی می شوند و دمای بدن طبیعی یا پایین است. این نوع بیماری میزان مرگ و میر بسیار بالایی دارد و حتی کسانی که زنده می مانند اغلب از عوارض جدی مانند آبسه کبد رنج می برند. pH مایع شکمبه به طور معمول برای حیواناتی که رژیم غذایی غلات دارند 6-7 و برای حیوانات سالم با رژیم غذایی غلات بالا بین 5.5 تا 6 است. حیواناتی که اسیدوز شکمبه حاد دارند ، عدم تحرک شکمبه را نشان می دهند و pH مایع شکمبه ای که با لوله معده به دست می آید کمتر از 5.5 است و در موارد کشنده به 4 یا 4.5 برسد.

چه حیواناتی به اسیدوز مبتلا می شوند ؟

تمامی حیوانات نشخوار کننده که در معرض مصرف بیش از حد مواد دانه ای  باشند امکان ابتلا به اسیدوز شکمبه را دارند .

اسیدوز شکمبه حاد و مزمن:

این وضعیت ناشی از دوره های مکرر کاهش pH شکمبه (5.2 تا 5.6) به دلیل افزایش سطح تولید اسیدهای چرب فرار در شکمبه است. حیوانات مبتلا کاهش مصرف خوراک و تولید شیر ، وضعیت بد بدن با کاهش وزن و گاهی اسهال را نشان می دهند. همانند شکل حاد بیماری ، این قسمت های مکرر منجر به شکمیت می شود ، با آسیب به اپیتلیوم ، که اغلب با ایجاد آبسه های کبدی همراه است. محیط مکرر pH پایین نیز فلور طبیعی داخل شکمبه را تغییر می دهد.

پاتولوژی تشخیص

پاتولوژی تشخیص بعد از مرگ شکمیت حاد می تواند مشکل باشد و بهتر است با بررسی میکروسکوپی اپیتلیوم شکمبه انجام شود. رومينيت قارچي در بررسي پس از مرگ تکه هاي نسبتاً چشمگيري از اپيتليوم تيره را نشان مي دهد. درمان و کنترل اسیدوز حاد شکمبه یک بیماری با مرگ و میر بالا است و اغلب توصیه می شود که حیوانات مبتلا قبل از مرگ سلاخی شوند. اگر درمان مورد نظر است ، باید بسیار تهاجمی باشد و شامل حذف محتویات شکمبه از طریق شکمبه ، ایجاد مایع درمانی شدید برای مبارزه با کم آبی و اسیدوز باشد.

موارد حادتر و شدیدتر اسیدوز شکمبه با تجویز بازها برای خنثی سازی اسید ، کاهش دانه های سالم و قرار دادن تصادفی حیوان بر روی یونجه ساقه بلند مدیریت می شود. تمرین کلیدی مورد نیاز برای به حداقل رساندن توسعه اسیدوز شکمبه این است که حیوانات را به آرامی با رژیم غذایی حاوی مقادیر زیاد غلات وفق دهید. برخی از مقامات تغذیه حیوانات بافر مانند سدیم یا بی کربنات پتاسیم را پیشنهاد می کنند ، اگرچه بعید است که این عمل به طور کامل از اسیدوز جلوگیری کند.

 

حساسیت در نژادهای مختلف گاو 

مشاهدات نشان داده است که نژاد برهمن نسبت به لاکتیک اسیدوزیس شکمبه از آنگوس و هر فورد حساس تر است و بعد از اینها هولشتاین مقاوم تر است حیواناتی که نسبت به لاکتیک اسیدوزیس شکمبه حساس تر هستند در شرایط بحرانی بیشتر دچار این بیماری می گردند.

دوره بحرانی به شرح زیر است:

در دوره تغییرات آب و هوایی و جوی –

پس از خرابی و نقص فنی ماشین و وسایل جهت آسیاب کردن مواد دانه ای

وقتی حیوانات یکباره به کنسانتره دسترسی پیدا کنند.

وقتی حیوانات به مدت طولانی توسط جیره بالایی از کنسانتره تغذیه شوند .

وقتی حیوانات تغذیه تدریجی با کنسانتره را به کنسانتره زیاد تغییر دهند

گاهی دمای بالا 35 درجه و تغییرات ناگهانی آب و هوا با لاکتیک اسیدوزیس شکمبه توام می شود. کم و یا زیاد شدن مصرف غذای حیوان در خلال آب و هوای گرم، افزایش مصرف کنسانتره در سرمای ناگهانی موجب بیماری می شود.

عوامل ایجاد پرخوری  گاو وگوسفند

  1. جایگزین کردن کنسانتره خیس و نامطلوب در آب و هوای نامساعد ( مثلا در بارندگی کنسانتره مرطوب شده باشد) با کنسانتره خشک موجب پرخوری می گردد.
  2. گاهی در اثر طوفان و باد درختان میوه و انگور سرنگون می شوند و امکان دارد حیوانات به آسانی به چنین مواد کربوهیدراته قابل تخمیر دسترسی و پرخوری نمایند.
  3. پرخوری تصادفی اکثرآ در حیواناتی که از محل نگهداری خود فرار کرده و به مواد دانهای فراوان دسترسی پیدا کنند یا به مزارع سبز ذرت برسند و یا بی تجربگی کارگران گاوداری که مقدار زیادی کنسانتره در اختیار حیوانات قرار دهند روی می دهد.
  4. مواردی از عدم آگاهی کارگران که مقدار زیادی کنسانتره، به علت اتمام یونجه در اختیار گاوهای شیری قرار داده و منجر به لاکتیک اسیدوریس شکمبه شده بود در گاوداریهای اطراف تهران وقوع و مشاهده گردید .
  5. گاهی مشکلات مدیریتی در گاوهای پرواری منجر به رویداد بیماری می شود. رقابت در خوردن کنسانتره بین گروه گاوه ا که به تعداد کم در بهار بند تقسیم شده باشند موجب پرخوری می گردد.
  6. وقتی حیوانات به مدت ۱۲-۸ ساعت از خوردن باز ایستند (آخور خالی باشد) و دوباره تغذیه را شروع کنند لاکتیک اسیدوزیس شکمبه روی می دهد. از این شکل تغذیه در پرواربندی به شکل  تغذیه با جو  اشاره کرد.

نشانه های بالینی اسیدوز 

نشانه های بالینی بسته به نوع و مقدار غذای خورده شده،مدت زمانی که از مصرف غذا گذشته باشدو درجه متابولیک اسیدوزیس متغیر است.

در بین مبتلایان می توان اشکال  مختلفی از نشانه های بالینی را مشاهده نمود مانند

  1. فوق حاد
  2. حاد
  3. تحت حاد
  4.  و مزمن را مشاهده کرد.

اسیدوز فوق حاد

منتج به زمین گیری، کما و در خلال ۸ تا ۱۰ ساعت منتهی به مرگ شود

اسیدوز حاد

در شکل حاد نشانه های بالینی ۸ ساعت پس از خوردن کربوهیدرات ظاهر شده و حملات نشانه های بالینی متابولیکی پس از ۳۶ ساعت به اوج خود می رسد.

  1. بی اشتهایی
  2. افسردگی
  3. دل درد
  4. عدم تعادل
  5. و دندان قروچه سریعا گسترش می یابد.
  6. ابتدا دمای بدن ۳۹/۴ تا ۴۰ درجه  (۳ و ۳۶). – جن کمتر از ۷/۲ و PH کمتر از ۴/۵ شکمبه، آنوری همراه است.

پیشرفت سریع پیش آگهی بستگی به شدت نشانه ها و زمانی که از پرخوری تا درمان پیش آگهی بیماری بستگی به شدت نشانه ها و زمانی که از پر دارد. پیش آگهی ضعیف معمولا با PH خون کمتر از ۷/۲ و PH کمتر اند علیرغم دیورز اولیه، و نشانه های شدید سیستم اعصاب مرکزی همراه است نشانه های بالینی و زمین گیری حیوان با پیش آگهی ضعیفی توام است. عود بیا بهبود ظاهری یک پیش آگهی محتاطانه ای را ایجاب می کند

علائم اسیدوز حاد 

  1. گاوهای مبتلا به اسیدوز حاد ممکن است دچار شوک شوند و ناگهان به دلیل افزایش شدید اسیدیته در شکمبه بمیرند.
  2. کسانی که به سرعت نمی میرند بی حال و اغلب بی حال هستند و بی هدف در اطراف قلم می گردند یا به سادگی از حالت دراز کشیدن بلند نمی شوند.
  3. آنها همچنین اغلب ضعیف و بی اشتها و کم آب به نظر می رسند.
  4. مشکلات مربوط به سلامتی ممکن است در مورد حیوان مبتلا به اسیدوز حاد ایجاد شود.
  5. پوشش شکمبه ممکن است در اثر افت ناگهانی اسیدیته آسیب ببیند و مخاط معده آسیب ببیند و باعث ایجاد شکمیت یا عفونت دیواره شکمبه شود.
  6. التهاب نیز در شیردان و دیواره های روده رخ می دهد ،
  7. اغلب پرزهایی را که مسئول جذب مواد مغذی از دستگاه گوارش هستند از بین می برد.
  8. راندمان ضعیف خوراک 
  9. رشد کند
  10. افزایش وزن ضعیف یا افت تولید شیر اغلب در نتیجه این آسیب التهابی است.
  11. گاهی اوقات اسیدوز مسئول سرکوب سیستم ایمنی بدن است که ممکن است از توانایی حیوان در دفع عفونت ناشی از ویروس ها یا باکتری های قابل انتقال در هوا یا مسری جلوگیری کند. م Foundسس (که لامینیت نیز نامیده می شود)
  12. نفخ نیز نتیجه این اختلال متابولیک است.
  13. موسس اغلب گاوها را برای همیشه لنگ می گذارد.
  14. این یک مورد جدی برای گاوهای جوان است که قبل از فروش تحت آزمایش خوراک قرار می گیرند ، بیشتر از گاوهای شیری یا گوسفندها و تلیسه ها.
آبسه کبدی 

آبسه های کبدی در گاوهایی که اسیدوز داشتند نیز شایع است. کاهش مصرف خوراک ، بازده خوراک ، افزایش وزن و عملکرد لاشه اغلب نتیجه آبسه در کبد است. آبسه های کبدی اغلب تا زمانی که حیوان ذبح نشود دیده نمی شود. کبد آبسه در کشتار محکوم می شود ، زیرا خوردن آنها برای انسان ایمن تلقی نمی شود. فلج اطفال (که مربوط به نسخه فلج اطفال فلج اطفال نیست) همچنین نگرانی برای گاوهایی است که اسیدوز داشته اند.

آبسه کبدی گاو
نفخ چیست؟

نفخ یک اختلال جدی است که گاو را قادر نمی سازد هرگونه گاز تجمع یافته در شکمبه را آزاد کند. شکمبه می تواند آنقدر منقبض شود که ریه ها را خرد کرده و در صورت عدم درمان فوری گاوها را خفه می کند.

مراقبت از سلامت شکمبه

همه ما می دانیم که چرا کردن (تغذیه حیوانات )بیشتر یک هنر است تا یک علم ، اما این که گاوها روی چمن سبز هستند لزوما به این معنی نیست که شکمبه های آنها شاد و سالم هستند. شاید یکی از بهترین و ساده ترین راه ها برای مراقبت از سلامت شکمبه این است که اجازه دهید گاوها به شما بگویند وضعیتشان چگونه است.

آیا آنها حداقل شصت جویدن درهنگام نشخوار دارند؟

انجام این کار آسان است – به سادگی جویدنی هایی را که به صورت جوشی جویده اند بلافاصله پس از بالا آوردن آن بشمارید. این کار را با یک دسته گاو انجام دهید. اگر در هر نوبت کمتر از پنجاه جویده شود ، فاقد فیبر برای تشک شکمبه است. این در واقع اطلاعات بیولوژیکی حیاتی است که باید بدانید. همچنین ، آیا حداقل 60 درصد از گاوها یک ساعت بعد از غذا جویدن می کنند؟ ظاهر کود کودی چگونه است؟ با داشتن سلامت گوارشی خوب ، کود نباید از گاو مانند آب شلنگ بیرون بیاورد بلکه باید “جا بیفتد”. همچنین نباید دانه کامل در آن باشد. این پول مستقیماً از طریق گاوها عبور می کند و هیچ سودی برای شما ندارد. با انجام چند قدم ساده ، می توانید از سالم بودن و شاد بودن گاوهای خود در هنگام خروج در این فصل اطمینان حاصل کنید.

درمان پرخوری با مواد کربوهیدراته در نشخوارکننددگان بر سه اصل زیر استوار است

  1.  درمان اسیدوز شکمبه و جلوگیری از تولید اسید لاکتیک
  2.  اصلاح و جبران مایعات و الكترولیت های از دست رفته بدن و حفظ و نگهداری جی . در گردش ۔
  3. اصلاح و برگرداندن حرکات پیش معده ها و روده به حالت طبیعی در درمان پرخوری با مواد کربوهیدراته

وضعیت های پیش رو در اسیدوز 

  1. یکی از این وضعیت ها بدین ترتیب است که گاوهائی که به طور اتفاقی مقادیر زیادی از مواد دانه ای را مصرف نموده ولی هنوز نشانه های بیماری ظاهر نشده باشد. شاید تنها اتساع و حجیم شدن شکمبه در گاو بسته به مقدار غذایی که خورده شده است جلب توجه نماید.
  2. وضعیت دوم هنگامی است که پرخوری ۴۸-۲۴ ساعت قبل اتفاق افتاده و گاو با نشانه های کلینیکی اسیدوز پیش روی ما است.

روش درمان در حالت اول 

  1. جلوگیری حیوان از خوردن غذا،
  2. اجتناب از دادن آب به حیوان برای مدت ۲۴-۱۲ ساعت
  3. در اختیار گذاشتن علوفه خشک با کیفیت خوب و خوش خوراکی به اندازه نصف جیره روزانه برای هر سر دام مانعی ندارد.
  4. به تمام حیوانات بایستی مدت ۲۴-۱۲ ساعت تمرین و حرکت داده شود تا حرکات مواد خورده شده از لوله های گوارشی آسان شود.
  5. کلیه گاوهائی که شکل و خیم بیماری را با علائمی چون بی اشتهایی، افسردگی نشان می دهند جدا شده و تحت درمان انفرادی قرار گیرند.

گاوهائی که به اندازه در توکسیک مواد دانهای مصرف نکرده اند معمولا روشن و هوشیار بوده و اگر علوفه خشک در اختیارشان بگذارند میل به خوردن دارند و بایستی ۴۸-۲۴ ساعت به دقت از آنها    مواطبت والیت ها را با محلولهای رینگر و نمکی دهیدراته مایع درمانی از راه وریدی و متعادل نمودن الکترولیت ها را با محلولهای گ ے و در هزار انجام دهیم.

مایع درمانی بایستی با توجه به کمبود مایعات  انجام شود

محاسبه ۴۵۰ کیلوگرمی که حدود ۱۰ درصد وزن بدن خود را از دست داده باشد (دهیدراتاسیون تا ۵۰ لیتر مایع احتیاج دارد که ترجیحا از راه وریدی و در صورت عملی نبودن از راه دهان حیوان می خورانیم.

شستشوی شکمبه را می توان به وسیله یک لوله کائوچویی یا بلایی قطر ۲۸ – ۲۵ میلی متر و داخل کردن آن به شکمبه انجام داد.

از طریق لوله آنقدر آب ولرم وارد شکمبه می نمائیم که قسمت تهیگاه طرف چپ شکمبه به طور آشکار برآمده و متسع شود  بدین ترتیب مایعات رقیق شده و مواد توکسیک داخل آن خالی می گردد.

تقریبا شکمبه با درال ۱۵ بار شستشو کاملا تخلیه و مدت زمانی که برای این عمل صرف می گردد، حدودا یا عیا رومینو تومی برابر است.

با شستشوی موفقیت آمیز شکمبه جایگزین نمودن مواد قلیای احتیاجی نیست

در موارد خفیف تر استفاده از ۵۰۰ گرم هیدروکسید منیزیم در گاو ۴۵۰ کلیوگرم وزن و یا با حل نمودن اکسید منیزیم، سولفات منیزیم در ۱۰ لیتر آب گرم و وارد نمودن آن با پمپ به داخل شکمبه و با ماساژ دادن آن موجب مخلوط شدن محتویات شکمبه گشته و معمولا اثر بخش است.

در صورت احتیاج با ل دزتا نصف دزفوق هر ۶ تا ۱۲ ساعت تکرار می شود

درمانهای نگهدارنده شامل داروهای آنتی هیستامینیک ( ۰/۵ میلی گرم به ازاء هر کیلو وزن) برای لنگش، داروهای ضد تورم غیراستروئیدی برای شوک و اندوتوکسمی، تیامین ( ویتامین B1) ۱۰ – ۵ میلی گرم به ازاء هر کیلو وزن هر ۲۴ تا ۴۸ ساعت جهت جلوگیری از پلی آنسفالومالاسی کاربرد دارد.

ویتامین Bکمپلکس هم تجویز می شود.

روغن معدنی نیم تا یک گالن مانند داروهای پاراسمپاتومیمتیک جهت تحریک حرکات روده موثر است.

ارزیابی اثرات داروهای تجویز شده مشکل ولی بعضی از آنها ارزش زیادی دارد.

بوروگلوكنات کلسیم به علت آنکه موقتا هیپوکلسمی روی می دهد به طور وسیعی مورد استعمال دارد. صرف نظر از درمان، کلیه بیماران بایستی تا بهبودی کامل تحت نظر باشند چون امکان دارد حال بیماران به وخامت گراید.

به دنبال سومین روز پس از درمان گاو خوردن علوفه خشک را آغاز و حرکات شکمبه کم کم شروع می شود و مقدار زیادی مدفوع به شکل نرم دفع می گردد گاهی حال بعضی از بیماران بدتر شده و درمان اثری ندارد.

در طول درمان، آب مصرفی باید محدود گردد زیرا بعضی از گاوها بلافاصله بعد از پرخوری تشنگی شدیدی را احساس نموده تا مقدار زیادی آب بنوشند و در صورت مصرف آب در عرض چند ساعت خیلی شتاب زده تلف می گردند.

دامپرورانی که به پرورش گاو های گوشتی مشغول می باشند جهت رسیدن به حداکثر وزن سعی میکنند با تغذیه زیاد از مواد دانه ای (کربوهیدراته) به شکل کنسانتره به این هدف برسند معمولا روشی را انتخاب می نمایند که قابلیت بازدهی مواد آردی را افزایش دهند مانند تهیه نشاسته و یا اعمالی که بر روی جو انجام می گیرد (جو رول شده) تا راندمان و قابلیت جذب آن را بالا ببرند.

در تغذیه با چنین جیره ای، گاوهای گوشتی که عادت ندارند شدیدا حساس و دچار بیماری می شوند .مقدار مقدار غذایی که احتیاج است تا لاکتیک اسیدوزیس شکمبه ایجاد شود بستگی به نوع غذا، وضعیت تغذیه قبلی حیوان و زمان عادت کردن شکمبه به جیره جدید دارد.

جو بیشتر از گندم و ذرت موجب اسیدوز شکمبه شده، در حالی که جو دوسر وسورگوم حداقل اثر را دارند.

در گوسفندهائی که خوب تغذیه شده باشند ۷۵ تا ۸۰ گرم آرد گندم به ازاء هر کیلوگرم وزن نشانه های بالینی را تولید می کند. در صورتی که در گوسفندان بدون عادت فقط ۵۰ تا ۶۰ گرم کافی است تا نشانه ها ظاهر شود.

حیواناتی که در جیره آنها مقدار کمی کربوهیدرات وجود دارد اگر با کربوهیدراتی که به آسانی قابل تخمیر است زیاد تغذیه شوند به لاکتیک اسیدوزیس شکمبه بیشتری حساس هستند.

در گاو مقدار دانه های غلات یا ذرت که موجب بیماری و تلف شدن حیوان گردد بین ۲۵ تا ۶۲ گرم به ازاء هر کیلوگرم وزن می باشد. حتی در گاوهای شیری که با جیره دانه ای عادت دارند با مصرف ۲۰ – ۱۵ کیلوگرم مواد آردی و دانه ای به طور خفیف بیماری وقوع می یابد .

یا آورد و مرتبا از آنها سرکشی و تعدادی که احتیاج به مداوا دارند از آنهائی که وضعشان بهتر است جدا گردند

(3).

گاهی در وضعیت های بحرانی و وخیم بیماری عملی ترین راه که تضمین اقتصادی هم داشته باشد، ذبح گاوهای چاق و یا در صورت فرصت روانه نمودن دام به کشتارگاه است.

گاهی در شیوع بیماری امکان دارد تعداد زیادی از آنها احتیاج به درمان نداشته باشند. در مورد گاوهائی که پرخوری آنها چندان شدید نیست اغلب تصمیم گرفتن مشکل می باشد.

به هر حال معالجه آنها فقط از طریق دارویی و با خورانیدن ضد اسید از راه دهانی (مانند بی کربنات دو سود ۲۲۵ تا ۴۵۰ گرم) عملی بوده و گاهی رو مینوتومی تجویز می گردد.

از هر گاو بایستی معاینه بالینی به عمل آورد و درمان مناسب حیوان را انجام داد و او را جدا نمود. میزان افسردگی روحی، نیروی عضلانی، درجات دهیدراتاسیون، ضربان قلب، دمای بدن و PH شکمبه معیارهایی هستند که در بازرسی بالینی می توانند در شدت وحدت بیماری مورد استفاده قرار گیرند تا استراتژی درمانی براساس آن ریخته شود

(3).

در موارد شدیدتر با افسردگی شدید، هیپوترمی، شکمبه متسع و بر آمده و پر از مایعات با PH کمتر از ۵، تعداد ضربان قلب بین ۱۳۰ – ۱۱۰ در دقیقه که گاو زمین گیر شده باشد رومینوتومی توصیه می شود. گرچه ممکن است سودی نداشته باشد.

پس از باز کردن شکمبه آنرا خالی و به وسیله سیفون شستشو داده می شود. می توان به اندازه ۱۰-۲۰ لیتر شیره تازه شکمبه را با مقدار کمی از علوفه خشک مانند یونجه در داخل شکمبه جای داد و گاهی بدون استفاده از مواد قلیایی موثر واقع می شود.

خارج نمودن همه غذای مصرف شده امکان ندارد چون مقداری از آن به طرف هزارلا و شیردان عبور نموده است. برزگترین زیان رو مینوتومی مدت زمان عمل و مخارج مترتب بر آن می باشد. به ویژه وقتی تعداد زیادی دام مبتلا شده باشند. درمان سیستماتیک اسیدوز با تزریق محلول ۵ درصد بی کربنات دوسو از راه داخل وریدی به مقدار ۴ لیتر به مدت حدوة ۳۰ دقیقه انجام پذیر است. گاهی ضروری است به دنبال درمانهای انجام شده از محلول ایزوتونیک بی کربنات استفاده کنید.

۱۵۰ میلی لیتر به ازاء هر کلیوگرم وزن دام به مدت ۱۲- ۶ ساعت تزریق را ادامه دهیم. گاوهائی که نسبت به مایعات درمانی جواب مساعد داده باشند نیروی عضلانی را بازیافته و پس از یک ساعت شروع به ادراد کردن نموده و بین ۱۲ – ۶ ساعت کوشش به استان می نمایند. در تجربه ای که ( نادعلیان – بلورچی) در درمان گاوهای اسیدوزی چه به روش دارویی و چه به روش جراحی انجام گرفته است، درمان دارویی توام با شستشو و تخلیه شکمبه موفقیت آمیزتر از درمان جراحی بوده و مرگ و میر خیلی کمتر اتفاق افتاده است . لازم است در حیوانات

تجویز خوراکی آنتی بیوتیک شامل پنی سیلین، تتراسیکلین و کلرامفنیکل جهت کنترل رشد باکتری هایی که در تولید اسید لاکتیک نقش دارند کاربرد دارد. ولی به نظر می رسد که ارزش آن محدود باشد ولی جهت پیشگیری از تورم باکتریایی شکمبه تزریق پنی سیلین جی بادز ۴۴۰۰۰ تا ۶۶۰۰۰ واحد به ازاء هرکیلوگرم وزن به فاصله هر ۱۲ ساعت به مدت ۱۴-۱۰ روز لازم است.

تورم قارچی شکمبه حدود ۳ الی ۵ روز پس از پرخوری روی می دهد. جهت پیشگیری آن علاوه بر درمان اسیدوز شکمبه خورانیدن تیابندازول بادز درمانهای انگلی به مدت سه روز مفید است .

سوال : 4تا میشها رفتن تو انبار جو و مقدار زیادی جو خوردن چکارکنم از بین نروندپارافین کفایت میکنه بدم؟

نقش تزریق تیامین در درمان اسیدوز

اگر می توانید گاوهایی را که مشکوک به اسیدوز هستند ، درمان کنید ، قبل از اینکه آنها  بمیرند. تیامین اغلب یک تزریق بسیار توصیه شده برای گاو مبتلا به اسیدوز حاد است ، زیرا در درمان و توقف حمله اسیدوز ناگهانی بسیار مهم است. اسیدوز اغلب تولید تیامین را از طریق هضم متوقف می کند و تزریق تیامین این روند را معکوس می کند. جوش شیرین همچنین به عنوان یک درمان برای گاو مبتلا به اسیدوز عمل می کند.

بهتر است در اسرع وقت به دامپزشک مراجعه کنید تا دوز مناسب و سایر درمان های اضافی مورد نیاز را دریافت کنید.

علائم شامل لگد زدن به شکم در اثر بلع ، و همچنین ناراحتی ، آبریزش ، نفس نفس زدن ، خوردن خاک و اسهال است. اسهال اغلب می تواند به رنگ خاکستری رنگ کف آلود باشد ، به ویژه در حیواناتی که شدیدتر است.

ویدیو درمان اسیدوز گاو 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *