مقالات عمومی

خوراک دام چیست؟

خوراک دام

خوراک دام چیست؟

خوراک دام غذای رشد یا توسعه یافته برای گاو ،گوسفند،طیور و آبزیان است . خوراک های مدرن با انتخاب دقیق و ترکیب مواد مختلف برای ارائه رژیم های غذایی بسیار مغذی تولید می شوند که هم سلامت حیوانات را حفظ می کند و هم کیفیت محصولات نهایی مانند گوشت، شیر یا تخم مرغ را افزایش می دهد. بهبودهای مداوم در رژیم غذایی حیوانات از تحقیقات، آزمایش ها و تجزیه و تحلیل شیمیایی توسط دانشمندان کشاورزی حاصل شده است.

خریدخوراک دام

علوفه دام و غذای دام اصلی ترین موضوعی است که در پرورش حیوانات اهلی بایستی به آن توجه شود. دامداری می تواند یک شغل درامد زا باشد و به همان اندازه می تواند امنیت اقتصادی شما را با مشکل مواجه کند.مهمترین مسیله پیش روی دامدار جهت افزایش بهره وری، خرید خوراک دام، انواع خوراک های موجود در بازار ، نحوه تولید صنعتی یا سنتی و به صرفه ترین خوراک برای رسیدن به حداکثر وزن گیری برای دام است.دام ها یا همان حیوانات اهلی پرورشی دست انسان نیز نیازمندی هایی های دارند.  اگر به خوبی به آن ها رسیدگی شود منجر به سلامتی و شادابی دام های ما اعم از گاو ها و گوسفندهای ما میگردد.

خوراک دام مصرفی جهت گوسفندهای خارجی وارداتی به ایران مانند گوسفند رومن بسیار حایذ اهمیت است .این گوسفندان با توجه بازدهی بالا به خوراک طلایی احتیاج دارند .

خوراک دام

خوراک دام

غذای حیوانات اهلی از چه منابعی تامین می شود؟

حیوانات به طور کلی به مواد مغذی مانند انسان نیاز دارند.

برخی از خوراک‌ها، مانند علف‌های مرتعی، یونجه و محصولات سیلو، و غلات خاص، به‌طور خاص برای حیوانات پرورش می‌یابند.

سایر خوراک ها، مانند تفاله چغندرقند،

غلات آبجو و سبوس آناناس

محصولات جانبی هستند که پس از فرآوری محصول غذایی برای استفاده انسانی باقی می مانند.

 

محصولات غذایی مازاد مانند گندم،
سایر غلات،
میوه ها،
سبزیجات و ریشه نیز ممکن است برای حیوانات تغذیه شود.

خوراک دام

خوراک دام

مواد مغذی اساسی و افزودنی ها

مواد مغذی اساسی که حیوانات برای نگهداری، رشد، تولیدمثل و سلامتی لازم دارند شامل :
کربوهیدرات ها،
پروتئین،
چربی،
مواد معدنی،
ویتامین ها
و آب است.

انرژی مورد نیاز برای رشد و فعالیت در درجه اول از کربوهیدرات ها و چربی ها به دست می آید. پروتئین همچنین انرژی را تامین می کند، به ویژه اگر مصرف کربوهیدرات و چربی ناکافی باشد یا اگر پروتئین دریافتی بیش از نیاز بدن باشد. حیوانات برای حفظ فرآیندهای زندگی در بدن و فعالیت عضلانی به منبع انرژی نیاز دارند. هنگامی که انرژی دریافتی حیوان از نیاز آن بیشتر شود، مازاد آن به عنوان چربی بدن ذخیره می شود که در صورت در دسترس بودن غذای کمتر، می تواند بعداً به عنوان منبع انرژی مورد استفاده قرار گیرد.

پروتئین ها

برای حیوانات نابالغ، پروتئین برای رشد ماهیچه ها و سایر قسمت های بدن نیز مورد نیاز است. از آنجایی که شیر، تخم مرغ و پشم حاوی پروتئین زیادی هستند، مقادیر بیشتری در غذای حیواناتی که این پروتئین را تولید می کنند، مورد نیاز است. همه حیوانات برای نگهداری به مقدار کمی پروتئین نیاز دارند.یعنی ترمیم روزانه ماهیچه ها، اندام های داخلی و سایر بافت های بدن. پروتئین ها از بیش از 20 اسید آمینه مختلف تشکیل شده اند که در طی هضم آزاد می شوند.

پروتئین با کیفیت بالا، مانند پروتئینی که توسط تخم مرغ، شیر، پودر ماهی، محصولات جانبی گوشت و کنجاله سویا تامین می شود، حاوی غلظت بالایی از اسیدهای آمینه ضروری در تعادل مناسب برای استفاده کامل از آنها است. پروتئین بی کیفیت، مانند پروتئینی که در بیشتر غلات، از جمله ذرت، جو و سورگوم وجود دارد، حاوی مقدار بسیار کمی از یک یا چند اسید آمینه ضروری است. خوراک هایی که دارای پروتئین های بی کیفیت هستند، زمانی مفید هستند که با سایر خوراک ها ترکیب شوند که تعادل اسیدهای آمینه ضروری را بازیابی کنند.

مشخصات اسید آمینه

یک منبع پروتئین برای نشخوارکنندگان مانند گاو، گوسفند، بز و سایر حیواناتی که دارای چهار معده هستند در درجه دوم اهمیت قرار دارد، زیرا باکتری هایی که به هضم غذا در شکمبه (معده اول) کمک می کنند از نیتروژن ساده استفاده می کنند. ترکیباتی برای ساخت پروتئین در سلول های خود. بیشتر در دستگاه گوارش، حیوانات باکتری ها را هضم می کنند. با این روش غیرمستقیم، نشخوارکنندگان پروتئین با کیفیت بالا را از غذایی که ممکن است در اصل حاوی پروتئین ضعیفی بوده یا از اوره (یک ترکیب نیتروژن) تولید کنند. با این حال، نشخوارکنندگان بسیار جوان، مانند گوساله، بره و بزغاله، تا زمانی که شکمبه به اندازه کافی رشد کند تا این فرآیند باکتریایی ایجاد شود، به پروتئین باکیفیت نیاز دارند.

کربوهیدرات ها و چربی ها

بیشتر حیوانات از کربوهیدرات ها و چربی ها انرژی می گیرند که در بدن اکسید می شوند. این گرما تولید می کند که دمای بدن را حفظ می کند، انرژی لازم برای رشد و فعالیت ماهیچه ها را فراهم می کند و عملکردهای حیاتی را حفظ می کند. حیوانات برای رشد، کار یا تولید شیر به انرژی بسیار بیشتری (و کل غذای بیشتری) نسبت به نگهداری ساده نیاز دارند. کربوهیدرات های ساده مانند قندها و نشاسته ها به راحتی توسط همه حیوانات هضم می شوند. کربوهیدرات‌های پیچیده (سلولز، همی سلولز) که ساقه‌های فیبری گیاهان را تشکیل می‌دهند، توسط باکتری‌ها و تک یاخته‌ها در شکمبه گاو و گوسفند یا سکوم خرگوش و اسب تجزیه می‌شوند.

چنین کربوهیدرات های پیچیده ای نمی توانند توسط انسان یا تا حد قابل ملاحظه ای توسط سگ، گربه، پرندگان یا حیوانات آزمایشگاهی هضم شوند. بنابراین، نشخوارکنندگان و برخی از حیوانات گیاه‌خوار، مواد مغذی انرژی‌بخش را از کربوهیدرات‌های گیاهان بسیار بیشتر از گوشت‌خواران تک معده‌ای و همه‌چیزخوار دریافت می‌کنند، که برای آنها مواد فیبری ارزش انرژی کمی دارند یا اصلاً ارزش انرژی ندارند. چربی موجود در خوراک از ارزش غذایی بالایی برخوردار است زیرا به راحتی هضم می شود و به دلیل اینکه حدود دو و یک چهارم برابر وزن نشاسته یا شکر انرژی تامین می کند.

در حالی که چربی ارزش غذایی بالایی دارد، می توان آن را با مقدار معادل کربوهیدرات های قابل هضم در خوراک جایگزین کرد، به جز مقادیر کمی اسیدهای چرب ضروری. مقادیر بسیار کمی از اسید چرب غیراشباع لینولئیک موجود در برخی چربی ها برای رشد و سلامت ضروری است. خوراک دام معمولاً مقادیر زیادی از این اسید را تأمین می کند مگر اینکه با فرآوری حذف شده باشد.

مواد معدنی

مواد معدنی ضروری برای زندگی حیوانات عبارتند از

نمک معمولی (کلرید سدیم)، 2- کلسیم 3- فسفر 4- گوگرد 5- پتاسیم 6-منیزیم 7- منگنز 8- آهن 9- مس 10- کبالت 11- ید 12- روی 13- مولیبدن و سلنیوم.

6 مورد آخر در صورت مصرف بیش از حد می تواند برای حیوانات سمی باشد. همه حیوانات مزرعه به طور کلی به نمک معمولی بیش از آنچه در خوراک آنها موجود است نیاز دارند و به طور منظم با آن عرضه می شوند. از دیگر مواد معدنی ضروری، فسفر و کلسیم بیشتر از همه کمبود دارند، زیرا برای تولید استخوان، شیر و پوست تخم مرغ به شدت مورد استفاده قرار می گیرند. منابع خوب کلسیم و فسفر آرد استخوان، فسفات دی کلسیم و فسفات های دفلورینه شده هستند. پوسته تخم مرغ تقریباً کربنات کلسیم خالص است. کلسیم ممکن است به آسانی از طریق سنگ آهک آسیاب شده، صدف های دریایی آسیاب شده یا مارن که همگی سرشار از کلسیم هستند، تامین شود. حیوانات برای تشکیل تیروکسین، ترکیبی حاوی ید که توسط غده تیروئید ترشح می شود، به مقادیر کمی ید نیاز دارند. کمبود جدی ید ممکن است باعث گواتر شود، بیماری که در آن غده تیروئید به شدت بزرگ می شود. در مناطق خاصی، گواتر باعث تلفات شدید  بره‌ها، بزغاله‌ها، گوساله‌ها و کره‌ها شده است.

در برخی مناطق، خاک و علوفه کمبود مس و کبالت دارند که همراه با آهن برای تشکیل هموگلوبین، رنگدانه حامل اکسیژن گلبول های قرمز خون، مورد نیاز است. در این مناطق، حیوانات مزرعه ممکن است از کم خونی رنج ببرند، مگر اینکه کمبود آن با استفاده از یک مکمل معدنی مناسب اصلاح شود. معمولاً نشخوارکنندگان در جیره با کبالت تغذیه می‌شوند تا بتوانند ویتامین B12 را سنتز کنند.

منگنز برای حیوانات ضروری است و رژیم غذایی معمول برای همه حیوانات مزرعه مقادیر کافی را تامین می کند. کمبود منگنز ممکن است باعث بیماری تغذیه‌ای جوجه‌ها و بوقلمون‌های جوان به نام تاندون لغزش (پروز) شود و همچنین ممکن است باعث عدم خروج تخم‌ها شود.

تقویت خوراک با افزودن 100 قسمت در میلیون روی، به عنوان سولفات روی یا کربنات روی، از علائم کمبود روی که شامل کاهش سرعت رشد و پوسته پوسته شدن شدید و ترک خوردن پوست (پاراکراتوزیس) است، جلوگیری می کند. در حالی که مقادیر کمی سلنیوم برای سلامتی طبیعی ضروری است، مقادیر بیش از حد آن که در برخی مناطق در علوفه و غلات یافت می شود، سمی است و ممکن است باعث مرگ شود. برای تأمین کلسیم و فسفر، دام های در حال چرا می توانند به مخلوطی مانند 60 درصد دی کلسیم فسفات و 40 درصد نمک معمولی دسترسی آزاد داشته باشند.

نمک معدنی کمیاب زمانی استفاده می شود که ممکن است مس یا کبالت کمبود داشته باشد. معمولاً به دام‌ها اجازه داده می‌شود به نمک معمولی به طور جداگانه دسترسی داشته باشند، بنابراین آنها مجبور نخواهند شد بیشتر از مقدار مورد نیاز مواد معدنی دیگر مصرف کنند تا نمک مورد نیاز خود را دریافت کنند.

ویتامین ها

1 –  ویتامین های محلول در چربی A، D، E و K

2 – گروه B محلول در آب شامل تیامین، ریبوفلاوین، نیاسین، پانتوتنیک اسید، کولین، بیوتین، اسید فولیک و ویتامین های B6 و B12 و ویتامین C می باشد.

ویتامین A که بیشترین کمبود را در خوراک دام دارد، برای رشد، تولید مثل، تولید شیر و حفظ مقاومت طبیعی در برابر عفونت های تنفسی مورد نیاز است. همه محصولاتی که سبز می شوند سرشار از کاروتن هستند که حیوانات می توانند آن را به ویتامین A تبدیل کنند. مکمل ویتامین A به رژیم غذایی حیوانات اضافه می شود تا زمانی که دام ها از علوفه های سبز تغذیه نمی شوند و در مراتع مناسب نیستند، تامین می شود.

ویتامین D حیوانات را قادر می سازد از کلسیم و فسفر استفاده کنند. کمبود باعث ایجاد راشیتیسم در حیوانات جوان در حال رشد می شود.

اشعه ماوراء بنفش نور خورشید ویتامین D را از پروویتامین موجود در پوست تولید می کند. عمل آوری مزرعه ای یونجه، ویتامین D را از طریق اثر نور خورشید روی ارگوسترول در محصولات یونجه تولید می کند. برخی از روغن‌های ماهی از نظر ویتامین D بسیار غنی هستند. دام‌هایی که در بیرون از منزل و در معرض نور خورشید قرار دارند، در بیشتر مواقع دارای مقدار زیادی ویتامین D هستند. در شرایط زمستانی در مناطق سردسیر، گاو، گوسفند و اسب معمولاً مقادیر زیادی از یونجه دریافت می‌کنند. تغذیه می شوند، طیور و حیوانات آزمایشگاهی که در داخل خانه پرورش می یابند کمبود خواهند داشت مگر اینکه مکمل اضافه شود.

گروه ویتامین B در تغذیه گاو، گوسفند و سایر نشخوارکنندگان مهم نیست، زیرا باکتری های موجود در شکمبه آنها این ویتامین ها را سنتز می کنند.

با این حال، گوساله های بسیار جوان و طیور،  به ویتامین B در رژیم غذایی خود نیاز دارند. از این میان، ریبوفلاوین، نیاسین، اسید پانتوتنیک و ویتامین B12 به احتمال زیاد در خوراک های معمولی کمبود دارند. طیور و حیوانات آزمایشگاهی به مکمل های ویژه نیاز دارند. همچنین ممکن است در خوراک طیور کمبود کولین وجود داشته باشد.

ویتامین E برای جوجه کشی طبیعی تخم ها ضروری است. همراه با سلنیوم در جلوگیری از سفتی عضلات و فلج (دیستروفی) در بره ها، گوساله ها و جوجه ها تحت شرایط خاص نقش دارد.

ویتامین C  می تواند در بدن اکثر حیوانات دیگر سنتز شود و نیازی به تامین آن در غذای آنها نیست.

ویتامین K توسط باکتری‌ها در مجرای روده سنتز می‌شود و می‌تواند جذب شود، و اگر دام بتواند مدفوع را بخورد، منبع غذایی معمولاً مهم نیست. امروزه بسیاری از حیوانات بدون تماس با مدفوع بزرگ می شوند، بنابراین ویتامین K اغلب به عنوان یک عامل ایمنی به رژیم غذایی آنها اضافه می شود.

این مطب را برای دوستانتان بفرستید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *